سيزده خروار و بيست و نه من جنس به موجبى كه در ضمن حسب الرقم مطاع مقرر شده از بابت قريه عبد اللّه مشهور به عباس‌آباد ساوج بلاغ كه حسب التعليقهء رفيعهء وكلاء اجلاء نواب مستطاب معلى القاب كه به موجب رقم . . . اين وقت متصديان و مستأجران موضع مزبوره سهم كمترين سادات سيد عبد العظيم متولى آستانهء منوره . . . گرديده ، اين دو كلمه به جهت قبض قلمى گرديد . تحريرا فى شهر ربيع الاول سنهء 1141 . ( 32 ) محضر و استشهادى مربوط به سال‌هاى ميانهء قرن دوازدهم پس از سال 1144 ( كه تاريخ مهر يكى از گواهان است ) در مورد فوت مير فخر الدين محمد فرزند مير عبد القادر متولى آستانهء شاهزاده حسين ، و انحصار توليت آستانه در مير عبد العظيم فرزند مير محمد نصير كه نوادهء مير عبد القادر مزبور بوده و چنان‌كه در اسناد سابق ديديم در امر توليت با عم نامبردهء خود شريك بوده است . اين محضر را گروهى از دانشمندان و بزرگان قزوين در آن دوره گواهى نموده‌اند و از اين رهگذر سند بسيار سودمندى است . علامى فهامى محمد حسين مدرس ، محمد مؤمن پيشنماز مسجد جامع كبير قزوين ، محمد متولى مسجد جامع كبير مزبور ، محمد مهدى حسينى ، محمد تقى حسينى محمد خليل « 1 » و محمد رفيع از آن جمله‌اند . اين نام‌ها

--> ( 1 ) . در اين دوره سه دانشمند خليل نام در قزوين مىشناسيم ، يكى ملا خليل بن محمد زمان قزوينى نگارندهء رسالهء اثبات حدوث الاراده ( ذريعه 1 : 88 ) در 1148 ،